“Ik wil niet ondernemen!” Grappig is, dat ik dit veel hoor als ik voor het eerst een vrijblijvend intakegesprek heb met mensen. Ik hoor dit met name bij jonge schoolverlaters die moeite hebben een eerste baan te vinden, net ontslagen medewerkers, die ruim tien jaar voor eenzelfde werkgever hebben gewerkt en bij medewerkers die vastlopen in hun huidige baan en weleens iets anders willen, maar niet weten wat.

Wat maakt dat zij niet willen ondernemen? Bij mensen die zijn ontslagen na een lang dienstverband is de persoonlijke belemmering veelal die van financiële zekerheid. “Ik heb een minimaal bedrag nodig om rond te komen en ik kan niet zomaar een paar maanden zonder inkomsten”, is vaak de redenatie. ‘Daarbij ben ik gewoon geen ondernemer. Ik kan niet verkopen en heb een hekel aan netwerken.’

Schoolverlaters hebben er tijdens hun studie vaak alles aan gedaan om een mooi cv op te bouwen, met de gedachte daarmee een mooie aanstelling te kunnen krijgen bij de meest aantrekkelijke werkgevers met mooie namen. Net als hun ouders willen ze carrière maken. En ja, dit doe je niet als zelfstandig ondernemer vanuit een zolderkamer. Je wilt liever coole, jonge collega’s en een hip kantoor. Ondernemen is voorbehouden aan de Richard Brandsons van deze wereld en dat zien ze niet in zichzelf. Al neemt het imago van de zelfstandige ondernemer wel steeds meer toe onder studenten. Het zou mij niet verbazen al alle jonge vloggers hiermee iets te maken hebben, net als successen van startups. Daarbij besteden onderwijsinstellingen ook steeds meer aandacht aan ondernemerschap.

Van de mensen die vastlopen in hun huidige baan zijn er weinig die ervoor openstaan om de sprong in het diepe te wagen en hun zekerheden op te geven. Liever zekerheid en een minder leuke baan, dan maandelijkse onzekerheid over inkomen. Het is nu niet het goede moment om iets anders te gaan doen, is vaak hun argument.

Overzicht krijgen

In alle drie de gevallen ontbreekt het naar mijn mening aan overzicht, inzicht en bewustzijn van de precieze inhoud van ondernemerschap. Ik ben ervan overtuigd, net als Saras Sarasvathy, bekend van het Effectuation-model, dat iedereen kan ondernemen. Alleen is niet iedereen een Richard Brandson.

Om overzicht te krijgen in wat er allemaal op je afkomt, kun je je oriënteren tijdens de vele startersdagen bij de Kamer van Koophandel. Hier krijg je heel veel praktische informatie over ondernemen. Houd daarbij wel in gedachten dat je zaken ook gewoon kunt uitbesteden. Ik heb bijvoorbeeld niets met de financiële administratie en schrik van elke blauwe envelop. Dit heb ik daarom vanaf dag één dat ik startte, uitbesteed. En zo zijn er nog veel meer oplossingen voor zaken waar je tegenop ziet. Laat je dus niet gelijk afschrikken.

Voor meer informatie over wat ondernemen precies inhoudt, verwijs ik je naar de video’s over het Effectiation-model van Saras op internet. Of kijk naar mijn webinar hierover.

Onderzoek of ondernemen bij jou past

Het belangrijkste is dat je jezelf bewust de ruimte geeft om te onderzoeken of ondernemerschap bij je past of niet. Geef het een kans. Kijk eens naar zaken waarin jij heel veel plezier hebt. Of juist zaken waaraan jij je gigantisch ergert. Heb jij wellicht een idee om dit laatste op te lossen? Of kun jij een dienst of product bedenken waarmee je je passie over een onderwerp kunt delen met anderen?

Start vooral al en denk niet te veel na over wat kan komen en waar je allemaal tegenaan kunt lopen. Als jij de stappen van Saras en het Effectuation-model volgt, dan kom je naast interessante nieuwe contacten vast ook andere verrassingen tegen waaraan je niet eerder hebt gedacht.

Geef ondernemen een kans

Mijn devies is om het ondernemerschap een kans te geven en niet gelijk overboord te gooien met de reden: “Ik ben absoluut geen ondernemer!” De meeste mensen die ik heb begeleid, zijn uiteindelijk gestart en hebben meerdere keren een aanbod gehad voor een vast baan die ze af hebben geslagen.

Dus, wanneer start jij?