young professionalsIets waar ik de laatste tijd veel gesprekken over voer, is hoe je ervoor zorgt dat young professionals, millennials of de Y-generatie zich passen binnen je organisatie? ‘Ze zijn zo anders dan wij’, hoor ik vaak gelijkgestemden als ikzelf zeggen. En dan bedoel ik mensen boven de
40 jaar. Tja, wat zeg je dan? Pas je maar aan! Of daar leer ik van en ik pas mij wel aan?

Rol van de opvoeding

Een eenduidig antwoord hierop is lastig te geven, maar start volgens mij bij de opvoeding. Ik ben 44 jaar en ben opgegroeid met de gedachte dat wij het beter krijgen dan onze ouders. En vaak is dit ook het geval.
De nieuwste generatie groeit hiermee nog sterker op. Als wij het beter hebben gekregen, dan zij zeker ook. Wij stimuleren dit continu. Ik zie dit zelfs met mijn eigen dochters van 10 en 12 jaar. Hoe automatisch en onbewust zeg je dat alles mogelijk is. Wil je danseres worden? Dat kan natuurlijk en leuk zeg… en je weet als je maar je best doet en er helemaal voor gaat, word jij danseres!

Uitdagingen aangaan

Dit maakt kinderen en de young professionals op zeer jonge leeftijd al eager om iets te bereiken. Ze zijn enorm gedreven. Uitdaging na uitdaging aangaan om zoveel mogelijk te leren en deze kennis om te zetten in klare euro’s en promoties. Hoe anders ziet de werkelijkheid er vaak uit? In huidige culturen denken we vaak niet in grote sprongen en is niet iedereen van deze instelling gediend.

Moeten we de regels loslaten?

Met name de oudere medewerkers zijn er veelal op gericht de jongeren te leren hoe het hoort en moet. Pas je nu maar aan. Jij kunt wel menen dat je alles zomaar even kunt doen, maar wij hebben hier procedures en regels. Hebben vaste normen en waarden en weten hoe het wel en niet werkt.

Maar is dit laatste wel zo? Weten wij het? Of zijn wij als oudere generatie gewoon bang om regels en procedures los te laten? Omdat die regels ons al tientallen jaren steun geven? Ik ben wel getriggerd door het boek “Nooit af” van Martijn Aslander. Het kan zoveel anders (en vaak veel beter) als we regels loslaten. Zou je het onderwijs of de zorg bijvoorbeeld nog net zo inregelen als je helemaal opnieuw moest beginnen? En de financiële wereld? Ik denk het niet!

Meelopen in ons keurslijf of veranderen bedrijfscultuur?

Wat gaan we dan doen met young professionals die onze wereld af en toe op de kop zetten, omdat zij anders denken? Gaan we die in ons keurlijf laten lopen of veranderen wij de huidige bedrijfscultuur? Een vraag die vele bedrijven die met young professionals werken en een grote instroom hebben, zich momenteel afvragen. Zijn onze leidinggevenden wel geschikt om de jongeren te coachen en als mentor op te treden? Of moeten we aparte organisaties opzetten waarin wij de jongeren de kans geven te experimenteren met nieuwe organisatiestructuren, wijzen van werken en cultuur?

We hebben de jongeren nodig!

Feit blijft dat innoverende organisaties niet om jongeren heen kunnen. Wij weten nu nog niet welke competenties we over twee jaar nodig hebben. Welke functies we dan hebben. Zeker is wel dat de kans dat hiervoor een jongere medewerker wordt gezocht, groot is. Reden dat ik ervoor ben om young professionals, millennials en de Y-generatie en mijn kinderen later voldoende vrijheid te geven en huidige bedrijfsculturen sneller aan te passen of verder los te laten!

Creatief, ondernemend en flexibel zijn competenties die wij zoeken, laten we zelf dan in ieder geval het goede voorbeeld geven!